Een rotsvast vertrouwen in de GrondToon

 Toon Noot vraagt zich af wat zijn naam betekent.

 

Een Toon is een klank van een bepaalde trilling. Trilling. Trillingsgetal. Frequentie. Golflengte. Verandert de trilling, verandert de Toon. Een Noot is een visuele weergave van die klinkende werkelijkheid.

 Gaandeweg ontdekt Toon Noot dat er twaalf tonen zijn. Twaalf. Hoe dat zo gekomen is? Dat heeft de oude Pythagoras uitgerekend. Hij heeft het zelf gezegd. Pythagoras leerde rekenen en andere kunsten bij de Babyloniërs, en die deden alles met twaalf. En met zes en met zestig en met honderdvierenveertig en met driehonderdzestig. Dat hadden zij weer geleerd van de Sumeriërs. En de Sumeriërs kregen de Getallen, samen met het Vuur en de Neocortex, van de Annunaki. De Elohim, de Goden.

En de Annunaki hadden zes vingers. Vandaar twaalf.

Maar welke twaalf zijn dat dan? En wat hebben ze met elkaar te maken?

Tonen komen uit elkaar voort, zoveel is duidelijk. Tonen produceren boventonen, stapelen zich tot ladders en vormen melodieën. Er zijn er die zeggen dat zoiets tot in het oneindige kan doorgaan. Je moet er niet aan denken. Toch is twaalf genoeg om de cirkel rond te maken. En er zijn er ook die zeggen: Nee, er zijn negentien tonen, en zijn vierentwintig, eenendertig, eenenveertig, tweeënvijftig tonen. Er zijn als sterren en kleuren miljoenen en miljoenen tonen. Ze zullen allemaal gelijk hebben, maar wij houden het op twaalf. Twaalf is genoeg om de cirkel rond te maken.

Toon Noot kijkt op de klok. Een toon per uur. Dat moet te doen zijn. Een toon per vijf minuten lijkt wat linker. Toon Noot kijkt op de kalender. Een toon per maand, een toon per sterrenbeeld?

Toon Noot duikt in oude geschriften en tijdschriften. Zijn sterrenbeeld is Tweelingen, zijn dierenteken is Rat, daar kan hij zelf niks aan doen. Van de twaalf stammen Israëls is die van Benjamin hem het liefst, en zijn  favoriete apostel is Thomas. Daar heeft hij lang geleden al voor gekozen.

Er is dus ook een toon die bij hem hoort, die voor hem de belangrijkste is! Zou zijn eigen toon al door zijn geboorteuur, -maand of -jaar bepaald zijn, of staat het hem vrij om er zelf een te kiezen? Zo ja welke en waarom en wat zouden de criteria kunnen zijn en zouden sommige tonen beter zijn dan andere?

Toon Noot neemt een beslissing.

 

Is er één Toon belangrijk, temidden van de andere Tonen, dan heet deze de GrondToon.

 

Omringd door de andere elf zal Toon Noot zijn eigen GrondToon ontdekken of aanwijzen. Dan zal hij een gelukkig, tevreden, harmonieus mens zijn, in overeenstemming met de aarde, de grondtoon en de kosmos, de boventonen; met zijn afkomst, zijn toonladders en zijn bestemming, zijn melodieën.

Maar met oplossingen komen meer raadsels. De oerkennis blijkt totaal gefractaliseerd.




MC

Vorige

Volgende