Toon Noot ontdekt de waarde van de permanente grondtoon, maar moet na een uur al moduleren.
Amsterdam, Stationsplein/Damrak, stilstaand op een vluchtheuveltje.
Een pentatonische melodie verplaatst zich, voorbijgangers lijken het met zich mee te nemen. Niet iedereen, maar toch velen hebben het bij zich. Het lijkt alsof ze het proberen te verbergen met een haastige tred en een neutrale blik.Toon Noot vermoedt hierachter een handige jongen die een even eenvoudig als geinig speelgoedje op de markt heeft gebracht, een gadget die bij de stationsuitgang verkocht wordt (plm. 1,95), een plastic geel & groen doosje met een oranje drukknop waarmee een electronisch piepelepiep-achtig melodietje ten gehore wordt gebracht met van die valsige intervalstructuren zoals een electronische felicitatie- of kerstkaart met vnl. eenregelige pop-classics zoals HAPPY BIRTHDAY TO YOU, I WISH YOU A MERRY CHRISTMAS of FUER ELISE, dat ook in telefoonbeantwoorders vastgebakken zit, of LA CUCARACHA, bekend van patserige multi-tone autoclaxons.
Vastbesloten om zich zelf ook zo'n gadget aan te schaffen als grondstof voor een filosofische beschouwing over muziekconsumptie begeeft Toon Noot zich naar de stationsuitgang.
Al na twintig meter verschijnt de werkelijke oorzaak van deze pentatonische melodieverplaatsing. Op de brug, in de wind staat, in vol ornaat, 1 Schotse Doedelzakspeler in F majeur-pentatonisch, met C-bourdon/onderkwint. Opgelucht en toch uit het veld geslagen zet Toon Noot zich neder op een trapje dat naar de beneden hem gelegen kade voert. Het water kabbelt en neemt bootjes met zich mee.
Na een uur houdt Fergus MacManus op met spelen. Even is er een a-tonaal moment, claxons met bizarre intervallen die tegen elkaar op lopen te toeteren, bieden uitklank (een hoorbaar uitzicht) op ongehoorde melodieen en buitenaardse toonstelsels, maar ze zijn vluchtig, ze verdwijnen in de verte, alleen de fenomenen van Doppler als de meest wonderlijke en natuurlijke modulaties op je trommelvlies achterlatend.
Toon Noot begint hevig te verlangen naar een harmonieus geordend stadsgeluid, waarin de ogenschijnlijk los van elkaar opererende geluidsbronnen via onderlinge afstemming toch een hoge graad van consonantie kunnen bereiken.
Hij neemt zich voor om een brief te schrijven aan de Fabrikanten Van Auto Claxons, om hen te bewegen om hun producten in de toekomst beter af te stellen/stemmen op elkaar en op de hen omringende Muziekwereld. Hij zal hen wijzen op de toon A van vierhonderdveertig trillingen per seconde, en hoe die tot een universeel, nee een internationaal ijkpunt werd voor nagenoeg het gehele Muziekleven, waardoor de harmonie in de wereld vergroot werd, en hoe ook de autoclaxon op die manier een bijdrage kan leveren aan het welzijn van alle mensen.
Wat zouden de Fabrikanten Van Auto Claxons daarop te zeggen hebben?
En de uithangborden schreeuwen het uit. En zachtjes zingt Toon Noot mee, aanvankelijk op wisselende voorbijwaaiende grondtonen. Dan beginnen de drums. in A?
BOURDON DRONE
BOURBON THRONE
GERMAN COLOGNE
NORMAN ZONE
DURBAN MOAN
everyman society
anyone variety
